MS Vereniging Lotgenoten

De site van MS Vereniging Nederland heeft sinds kort op haar pagina ‘Lotgenoten’ een link geplaatst naar mijn blog. Super tof! Op die manier helpen we elkaar door mensen te wijzen op informatieve, inspirerende en persoonlijke verhalen van (of over) MS’ers.
Hetzelfde gebeurt ook met www.platform.ms. Op dit platform worden verhalen gepubliceerd van én over MS’ers. Een heel tof initiatief.
Als jij ook een verhaal wilt delen (heb ik ook gedaan) dan kan je via de contactpagina jouw verhaal insturen!

Sorry…

Het heeft te lang geduurd voordat ik met een nieuw bericht ben gekomen. Nu moet ik ook eerlijk bekennen dat er weer veel in ons leven gebeurd. Zoals je hebt gelezen op MSweb, is mijn vrouw een weekje weg geweest. Hartstikke leuk voor haar maar voor mij was het keihard werken.
Gelukkig was mijn schoonmoeder bereidt om ons (lees: mij) te helpen door twee dagen op onze dochter te passen. Dank je wel nogmaals!
En als ze dan  thuis is, dan is het ook meteen weer gezellig maar er moet ook wat gebeuren. Boodschappen, de was, huisje schoonmaken. En we houden ook van onze gezellige avondjes.
Ach, ik kom spoedig weer met nieuwe berichtjes…

We zijn terug!

We zijn alweer even terug van vakantie maar door de bruiloft, verjaardagen en uiteraard het werk, is het helaas nog niet gelukt om een nieuwe update te plaatsen.
Inmiddels is één van mijn verhalen geplaatst in de MS Nieuwslijn van september. Daar ben ik stiekem best wel trots op. Mijn vader schreef vroeger ook heel veel en nu mijn verhaal is uitgekozen en in een magazine is gepubliceerd, dan voelt dat wel heel bijzonder.
Binnenkort meer ‘nieuws’…

Trouwen en vakantie!

Afgelopen vrijdag was het zover. We zijn getrouwd. Mijn liefje en ik gaven elkaar het ‘Ja, heel graag’ woord met als publiek onze familie, vrienden en kennissen. Daarna naar huis voor een heerlijke BBQ. En vervolgens naar het plaatselijke restaurant voor een dansje en een drankje!
Uiteindelijk droeg ik om 0:45 uur mijn vrouw naar huis. Ze was kapot. Ze heeft het ontzettend goed gedaan. De hele dag bestond voornamelijk uit lopen, staan, zitten en eten & drinken.
Nu genieten we nog na van een fantastische dag. Woensdag gaan we op vakantie en dan ben ik na 21 september hier weer terug met een verslag van onze vakantie.
Tot snel!

CTS en MS

Vanochtend werd ik 10 minuten voor de wekker wakker. Mijn vriendin verloofde lag keurig naast me. Ik ging naar het toilet en toen ik terug in de slaapkamer kwam, lag mijn vriendin verloofde ineens met haar hoofd aan het voeteneind. Voetjes op haar kussen. Op zich niet heel raar want ze heeft weer last van CTS (carpale tunnel syndroom). Als ze wakker wordt en het is nog lang geen tijd om uit bed te gaan, dan kan ze meestal niet meer slapen vanwege de pijn. Door andersom in bed te gaan liggen, kan ze haar rechterarm uit bed laten hangen. Ze mag dan wel MS hebben maar innovatief is ze zeker!
Bijkomend voordeel voor mij is dat ik op deze manier een iets betere kijk op haar kont heb 😉

Aftellen!

Het is aftellen. Nog een paar dagen en dan gaan we trouwen. Ik en mijn MS’er liefje vereeuwigen onze liefde voor elkaar. Ik vind het heel spannend. Mijn liefde is enorm groot en om dit volgende week te bevestigen is super gaaf (en heel spannend dus…)
Na de trouwdag gaan we op vakantie dus ik zal hier wat meer afwezig zijn. Overigens gaat het nu ook onwijs goed met mijn verloofde. Dat geeft mij heel veel rust en voor haar betekent het dat ze gewoon lekker haar ding kan doen. En dat is zo fijn.
Tot later!

Mijn gevoel

Soms vind ik het echt heel moeilijk om mijn gevoel in bedwang te houden. Mijn verloofde is een heel sterke vrouw. Ze weet wat ze wil. Ze kan heel goed voor zichzelf zorgen. Dan denk jij natuurlijk; Wow, dat is toch goed?!
En ja, dat is ook goed. Daar ben ik onwijs blij mee. Maar in mijn achterhoofd spreekt altijd dat doom-stemmetje. Wat als? En dan denk ik al snel; het komt wel goed. No worries. Komt goed. Ja joh…
En toch, stiekem breekt dat stemmetje gewoon keihard door en overruled mijn gevoel. En dan? Dan maak ik mij zorgen. Zorgen welke helemaal niet nodig zijn. Toch?
Lastig… En ik baal er soms zo van…

Mijn blogs nu ook fysiek

Een paar maanden geleden ben ik benaderd door een dame welke mij vroeg of ik een verhaal wilde schrijven over mijn rol als partner van een MS’er. Uiteraard wilde ik dit en uiteindelijk hebben wij besloten om een bestaand blog te gaan gebruiken.
Het leuke is, dat mijn verhaal in een magazine zal worden gepubliceerd. Alleen weet ik niet welk magazine en ook niet wanneer. Daar was de dame nog een beetje vaag over. Maar dat had ook een reden dat het magazine wordt verspreid onder mensen welke MS hebben en een bepaald medicijn gebruiken. Alleen die personen krijgen het magazine op de deurmat…

50 maanden samen!

Vandaag zijn wij precies 50 maanden samen. Waarvan 46 maanden inclusief MS.
Eigenlijk wil ik je 50 rozen geven. En 50 kusjes. En als klap op de vuurpijl; 50 glaasjes wijn. Maar dat wordt misschien teveel 😉
Ik hou van je, moppie! En dat is ook het enige wat er toe doet. Mijn liefde voor jou!

Jij bent voor mij het allerbelangrijkst!

Vorige week woensdagavond werd ik ineens heel koortsig en kreeg ontzettende spierpijn. Die spierpijn was misschien wel het meest bizarre van alles. Donderdagochtend 04:13, kokend heet, en ik kon geen spier gebruiken. En dit hield stand tot zaterdagochtend. De koorts verdween (gelukkig) maar de spierpijn bleef. Pas op vanochtend dat ik kon zeggen; pff, even normaal zitten en opstaan zonder krakende spieren.
Als ik ziek ben, zal mijn liefje de verzorging van ons kind moeten doen. En eten klaar maken, schoonmaken, boodschapjes doen. En zo gebeurde het dat zij zaterdagochtend begon over een pijnlijke hand. Alsof je met je hand een bepaalde beweging heel vaak hebt gedaan (bijvoorbeeld je stuur vasthouden) en dat daardoor je hand op een soort van spanning staat. Bekend maar vervelend.
Zondag zijn we een stukje wezen wandelen en toen ze even op de bank lag, begon vervolgens haar voet wat te ‘zeuren’.
Ik ben dan spontaan beter. Ik ziek? Nee hoor, jij hebt verzorging nodig en daar ga ik voor zorgen!