Vandaag 56 maanden samen!

Laten jullie een berichtje achter? Zij en ik zijn 56 maanden samen en dat moet gevierd worden. En dat gaan we donderdagavond doen. Niet doorvertellen. Zij weet nog van niks. En het moet natuurlijk wel een verrassing blijven… 🙂

MS en je partner

Ik ben een mantelzorger. Tenminste dat zegt men als je zorgt voor een chronisch zieke. Mijn vrouw is chronisch ziek. Dus ik krijg het stempel mantelzorger. Alhoewel, niet veel mensen zullen mij beschouwen als een mantelzorger. Eerder iemand die zorgt.
Gisteravond had ik ruzie met mijn vrouw. Misschien is ruzie niet het juiste woord maar het kwam er op neer dat ik er met mijn gedachte niet bij was. Zij was aan het praten en ik keek meer naar mijn laptop dan naar haar mooie ogen en stralende glimlach én haar verhaal. Ik was met andere dingen bezig…
En nu, de volgende avond, baal ik er van.

Ik vind ruzie helemaal niet leuk. En al helemaal niet als het mijn vrouw betreft. Ik vind dat lastig. Soms denk ik ook wel eens dat ik haar probeer te beschermen vanwege de MS. Dat ik denk; laat haar maar even boos zijn. Straks slapen en dan morgenochtend weer opnieuw beginnen. Maar zo werkt het helemaal niet. Dat kan ook helemaal niet. Ik zeg ook niet dat ik dit gevoel heb maar soms beangstigd mij wel.

Eerste week peuterspeelzaal (psz)

De eerste week peuterspeelzaal zit er op. Conclusie: mijn vrouw vindt het heerlijk. Ze kan lekker veel in de ochtend ‘plannen’ en dan er vervolgens achter komen dat een ochtend toch ook wel heel kort is. Onze dochter gaat van 09:15 uur tot 11:45 uur naar de psz. Mijn vrouw is dan rond 09:30 uur weer thuis en kan dan aan de slag met wat huishoudelijke klusjes. Ze heeft dan, efficiënt gezien, 2 uur de tijd om de klusjes te doen. Buiten de efficiënt reken ik de plaspauzes, weersomstandigheden etc.
Als mijn vrouw dan een klusje calculeert voor in de ochtend en zij komt hier niet aan toe, dan is dit nog een beetje ‘onwennig’.
Anyway, onze dochter vindt het helemaal te gek. En wij moeten nog even op zoek naar een beetje structuur 😉

Gevallen van de trap…

11 januari 2017. Een woensdag waarop wij te horen kregen dat er op de MRI-scan geen nieuwe vlekjes waren te zien en dat de bestaande vlekjes geen activiteit lieten zien. Wow! Goed nieuws!
We stonden met 10 minuten weer buiten en keken elkaar met een glimlach aan. Wat een goed nieuws! “Ja, het kan wellicht helemaal niks betekenen,” zeg ik, “Maar het is gewoon grandioos!” “We hebben vanavond wel een wijntje verdiend.” zegt mijn vrouw.

‘S avonds drinken we een wijntje en praten over de MRI, vakantie en het aankomende congres waar mijn vrouw mag spreken over haar MS. Rond 22:47 uur maakt mijn vrouw een kruik klaar en poetst haar tanden. Om 23:11 uur hoor ik gestommel en een enorme klap! Ik ren en roep “Neeeee, Neeeee!!! Schatttt!!”

Continue reading

Uitslag MRI-scan

Man, wat zijn we de afgelopen week zenuwachtig geweest. Ondanks dat het heel goed gaat met mijn vrouw, had ik stiekem wel verwacht dat er ‘iets’ aan de hand zou zijn. Dat we iets op de MRI-scan zou zien. Nu blijkt dus dat er geen nieuwe vlekjes bij zijn gekomen en dat er ook geen nieuwe activiteit is. Eén vlekje is wel iets groter geworden maar vertoont geen activiteit. Yeah!!! Goed nieuws dus 🙂
Het kan dus zijn dat de medicatie haar werk doet. Het remmen van de ontstekingen.
Is de MRI-scan een goede indicatie van het ziektebeeld van MS? Het is een momentopname, dat is zeker.

We zijn in ieder geval blij met dit nieuws. Over een half jaar een nieuwe MRI-scan. Ik houd jullie op de hoogte!

Halfjaarlijkse MRI

Morgen is het weer zover. De halfjaarlijkse MRI om te zien of Aubagio haar werk doet. Vorig jaar kregen we te horen dat er nieuwe vlekjes waren  te zien maar dat deze niet actief waren. Goed nieuws maar toch ook wel weer een dubbel gevoel omdat er nieuwe vlekjes bij zijn gekomen. En van wanneer zijn de vlekjes?
Je raadt het nooit… De neuroloog heeft hier helaas ook  geen antwoord op.
Maar als ik kijk naar het afgelopen half jaar, dan is het gewoon heel goed gegaan met mijn vrouw. Misschien komt het wel omdat zij sinds een half jaar mijn vrouw is… 😉
Anyway, mijn vrouw is best wel nerveus voor de MRI. Gelukkig heeft ze wederom een pilletje  gekregen om tot rust te komen.

Over een week krijgen we de uitslag. Dan horen jullie het uiteraard ook!

Morgen is het zover…

Morgen is dat feest. Ik schreef er een blog over op MSweb. Man, ik ben best wel een beetje zenuwachtig aan het worden. We starten al om 15:43 uur met alles klaar zetten. Volgens mij is mijn meissie al kapot voordat haar bar klaar is…

We gaan het zien… Ik hou jullie op de hoogte!

Wat een weekend!

Vrijdagochtend. 11:30 uur. Vrouwlief gaat onder het mes.
Vrijdagmiddag. 12:03 uur. Vrouwlief zit alweer naast mij. Met haar arm omhoog. Operatie CTS is voldaan. De tintelingen in haar rechterhand zijn meteen weg. Wat een nieuws! Geweldig!
Vrijdagmiddag. 12:27 uur. Vrouwlief mag niet zoveel wegens de operatie. Dus de rest van de vrijdag, zaterdag, zondag en de komende twee weken, mag deze jongen ‘alles’ doen… I love it!

Ps. Dochterlief houdt geen rekening met de wintertijd…

Eindelijk de operatie

Aankomende vrijdag wordt vrouwlief geopereerd aan haar pols. Ze heeft, zoals jullie weten, last van CTS. Een klacht welke regelmatig voorkomt bij zwangere vrouwen en ook nog eens erfelijk schijnt te zijn. Mijn schoonmoeder heeft er ook last van gehad als ook haar zus.
De afgelopen nacht was het zo erg dat ook ‘het uit bed hangen van haar arm’  niet als prettig werd ervaren. En dan beschrijf ik het nog voorzichtig.
Ik ervaar weinig of slecht slapen als zeer onprettig. En als ik mij dan verplaats in mijn vrouw dan snap ik het helemaal.
Nog twee nachtjes slapen. Dan de operatie en hopelijk slaapt ze dan heel snel weer een hele nacht!