Die lage rugpijn…

… die was er gisteravond nog. Erg vervelend voor haar. Af en toe een heftige gil. Soms tranen. En altijd een knuffel van mij. Om haar ondersteuning te bieden voor die verdomde rugpijn. Ik heb in een blog op MSweb.nl wel eens geschreven over geliefde of verzorger zijn. Ik vind het fijn om te zorgen. Zorgen maak je niet, die doe je. Een oud gezegde op de muur van het toilet van mijn schoonmoeder.
Op dit moment mag ik weer even wat extra zorgen doen. Voetjes afdrogen, rug insmeren met van die wonderzalfjes en drinken aangeven. Het is pure liefde. Het is mooi om te doen. Meestal liggen we ook helemaal krom van het lachen (vandaar die rugpijn??)…

Lage rugpijn!

ms rugpijn

Zondagavond. Bedtijd. Pats. Lage rugpijn. Maandagochtend. ‘Ik ga werken’. Maandagavond. Liquid Naproxen. Dinsdagochtend. ‘Ik voel me wel goed’.

Het is ook nooit saai met je 😉

Lid van Blog Society…

Yeah! Ik ben nu blogger van Blog Society. Mijn persoonlijke pagina vind je hier.
Het is nog even de vraag hoe het precies werkt. Mijn blog behoort nu tot de zilveren categorie. Volgens mij betekent dat simpelweg dat ik op een pagina sta met heel veel andere blogs. Zodra mijn berichten interessanter worden, dan komen deze in de categorie ‘Goud’. En dan kom je op de homepage van Blog Society (hell yeah…).

Wat is het toch heerlijk met jou!

zijheeftms - als we ouder zijn

Man, wat lagen wij dubbel gister… Waarom eigenlijk? Eigenlijk om niks. En het voelde zo fijn. De slappe lach tijdens het tandenpoetsen. Ik hield het niet meer. De tandenborstel vloog door de badkamer. Kramp in mijn buik. En ik stikte bijna in de tandpasta. Kan je nagaan wat dat betekende voor mijn vriendin!
“Stop nou… Ik moet plassen…” schreeuwde ze. Haha. Het was immens hilarisch. Je had er bij moeten zijn…
Wat is lachen toch heerlijk met jou!

Onzichtbaar ziek…

Mijn vriendin heeft MS. Dat zie je niet aan haar. Het is een goddelijk lekker wijf, dat zie je wel. Ze praat, eet, slaapt en wandelt als elk ander persoon. Ze doet dit allemaal wel met finesse. Ze is immers goddelijk.
Zij heeft MS. En op dit moment is dat onzichtbaar. Ze heeft tintelingen in haar armen en als je haar een hand geeft, dan merk je daar niets van.
Misschien zijn er in jouw omgeving ook wel mensen welke onzichtbaar ziek zijn. Helaas is dit niet tegen te houden. Sommige mensen worden ziek en soms kan je dit niet aan de personen zelf zien.
Afgelopen weekend ontdekte ik de Stichting Onzichtbaar Ziek. Ik heb mij aangemeld om ‘iets’ te doen. ‘Wat’ weet ik nog niet maar ik wil wel iets doen. Columns schrijven, bijvoorbeeld. De stichting is op zoek naar meer vrijwilligers. Help jij ook mee?

De 13de

Heb jij goed opgelet? Dan weet je dat de 13de een speciale dag voor ons is. Dat was de dag dat wij onze relatie hebben bevestigd. In 2012. Juni. De dag dat Nederland verloor van Duitsland. Ik zal het nooit vergeten…

Felicitaties mogen jullie achterlaten in de comments 🙂

Dr. Richard K Burt (Feinstein Medical School, Chicago)

Wie? Welke school? Ik ken Dr. Richard Burt ook niet zo goed. Maar sinds begin dit jaar is hij regelmatig in het nieuws voor wat betreft ‘de genezing’ van MS. Ik ben nog ietwat sceptisch over de term ‘genezing’. Eerst zien, dan geloven.
Maar het zien van de genezing komt steeds meer in de publiciteit. We kennen inmiddels Holly Drewry welke bijna volledig is genezen (zij heeft haar rolstoel inmiddels in de kast geparkeerd) en sinds kort kennen we Boaz Spermon.
Eén ding wat ik sinds afgelopen zomer heb geleerd; Geloven. Geloven in jezelf. Geloven in kracht. Geloven in elkaar. Ik merk dat het mij enorm helpt om te geloven. Ik word daar sterk van!

Boaz Spermon bij RTL Late Night

boaz spermon

Stichting Op de been verzamelt geld in voor de ‘genezing’ van Boaz. Ik heb eerder geschreven over Holly Drewry. Zij heeft de genezing inmiddels ervaren en is niet meer rolstoel afhankelijk. Een immense doorbraak op het gebied van MS.

“Je reset als het ware je eigen computer”

Boaz zal deze maand naar het Zweedse Uppsala gaan voor de behandeling. Een ruime 103.000 Euro heeft hij inmiddels ingezameld om de kosten te vergoeden. Veel sterkte, Boaz!

Vakantie…

Elk jaar gaan we gedurende de herfstvakantie met de familie op vakantie. Een groot vakantiehuis in de Ardennen, een villa op een Landal vakantiepark of een bungalow in Callantsoog. Niet is ons te gek en het is altijd weer erg gezellig.
Afgelopen jaar zaten we in een oude schuur in Gelderland. Keurig verbouwd tot familiehuis inclusief pingpong tafel, skelters en een slechte stoppengroep waardoor tijdens de steengrill/gourmet avond de stoppen er uit sprongen.
Voor de aankomende herfstvakantie is er nog niets geboekt. We hebben wel veel leuke huizen gezien maar nog geen definitieve keuze gemaakt. Hopelijk is er snel bekend waar we heen gaan want we hebben er al weer zin in 🙂