Mijn gevoel

Soms vind ik het echt heel moeilijk om mijn gevoel in bedwang te houden. Mijn verloofde is een heel sterke vrouw. Ze weet wat ze wil. Ze kan heel goed voor zichzelf zorgen. Dan denk jij natuurlijk; Wow, dat is toch goed?!
En ja, dat is ook goed. Daar ben ik onwijs blij mee. Maar in mijn achterhoofd spreekt altijd dat doom-stemmetje. Wat als? En dan denk ik al snel; het komt wel goed. No worries. Komt goed. Ja joh…
En toch, stiekem breekt dat stemmetje gewoon keihard door en overruled mijn gevoel. En dan? Dan maak ik mij zorgen. Zorgen welke helemaal niet nodig zijn. Toch?
Lastig… En ik baal er soms zo van…

Mijn blogs nu ook fysiek

Een paar maanden geleden ben ik benaderd door een dame welke mij vroeg of ik een verhaal wilde schrijven over mijn rol als partner van een MS’er. Uiteraard wilde ik dit en uiteindelijk hebben wij besloten om een bestaand blog te gaan gebruiken.
Het leuke is, dat mijn verhaal in een magazine zal worden gepubliceerd. Alleen weet ik niet welk magazine en ook niet wanneer. Daar was de dame nog een beetje vaag over. Maar dat had ook een reden dat het magazine wordt verspreid onder mensen welke MS hebben en een bepaald medicijn gebruiken. Alleen die personen krijgen het magazine op de deurmat…

50 maanden samen!

Vandaag zijn wij precies 50 maanden samen. Waarvan 46 maanden inclusief MS.
Eigenlijk wil ik je 50 rozen geven. En 50 kusjes. En als klap op de vuurpijl; 50 glaasjes wijn. Maar dat wordt misschien teveel ­čśë
Ik hou van je, moppie! En dat is ook het enige wat er toe doet. Mijn liefde voor jou!

Jij bent voor mij het allerbelangrijkst!

Vorige week woensdagavond werd ik ineens heel koortsig en kreeg ontzettende spierpijn. Die spierpijn was misschien wel het meest bizarre van alles. Donderdagochtend 04:13, kokend heet, en ik kon geen spier gebruiken. En dit hield stand tot zaterdagochtend. De koorts verdween (gelukkig) maar de spierpijn bleef. Pas op vanochtend dat ik kon zeggen; pff, even normaal zitten en opstaan zonder krakende spieren.
Als ik ziek ben, zal mijn liefje de verzorging van ons kind moeten doen. En eten klaar maken, schoonmaken, boodschapjes doen. En zo gebeurde het dat zij zaterdagochtend begon over een pijnlijke hand. Alsof je met je hand een bepaalde beweging heel vaak hebt gedaan (bijvoorbeeld je stuur vasthouden) en dat daardoor je hand op een soort van spanning staat. Bekend maar vervelend.
Zondag zijn we een stukje wezen wandelen en toen ze even op de bank lag, begon vervolgens haar voet wat te ‘zeuren’.
Ik ben dan spontaan beter. Ik ziek? Nee hoor, jij hebt verzorging nodig en daar ga ik voor zorgen!

Onze huwelijksreis!

Brisamar

Zenuwachtig? Ja, best wel een beetje. Over 5 weken gaan we trouwen. Spannend. 9 september zal als een roes aan ons voorbij gaan. Daar ben ik heilig van overtuigd.
En dan een paar dagen later is bovenstaande ons uitzicht. Samen met onze dochter vliegen we naar dit prachtige eiland. Naar een bungalow met dakterras zodat we ’s avonds onder het genot van een wijntje kunnen genieten van de zonsondergang. I love it!