De kunst van MS…

Onderstaande ‘kunst’ kwam ik tegen in Lille. Vanavond ben ik de foto’s aan het bekijken en ik zie op de een of andere manier een vergelijking met MS. De ‘bloem’ bewoog van beneden naar boven. Van groei naar bloei. Van vallen naar opstaan. Van negatief naar positief. Eigenlijk heel erg bijzonder om te zien.
Laten jullie even weten wat jullie er van vinden? Kan jij jezelf er in terug zien?

IMG_5431

IMG_5432

Ik voel en zorg!

Mensen die echt dichtbij mij staan, weten dat ik een gevoelsmens ben. Een vis. Ik help graag mensen. Vooral als het in mijn straatje past, dan help ik je helemaal. Dan zal ik je ontzorgen/verzorgen.
Mijn vriendin mag zich gelukkig prijzen met mij. Ik weet het; “Dat klinkt wel heel arrogant.” Ik vind het gewoon fijn om te zorgen. Zorgen maak je niet, die doe je. Maar soms is het lastig. Voor mijzelf maar ook voor mijn partner. Ik maak me dan stiekem toch zorgen terwijl er (nog) niets aan de hand is.

“Lief, doe je rustig aan?”
“Hoezo? Ik voel me goed.”
“Ja, nu nog wel. Maar anders stoppen we nu even?”
“Wel nee! Nog even en dan zijn we er.”

De volgende dag is er niets aan de hand… En die dag er na al helemaal niet. Zorgen voor niets gemaakt? Nee, zo is nu eenmaal de aard van dit beestje. Ik kan er mee leven. En zij gelukkig ook…

Soms, heel soms…

… Ben ik bang. Bang voor wat de toekomst mij gaat brengen. Ja, mij gaat brengen. Het is mijn blog dus ik mag even heel egoïstisch zijn. Ik hoor en lees verhalen over wat er allemaal kan gebeuren. Dat vind ik eng.
Dan wil ik je gewoon even vasthouden en je om me heen voelen. Dan wil ik even aan je vragen hoe het met je gaat. Gewoon. Om even zeker te weten.
Dat heb ik soms, heel soms…

Trots. Als een pauw!

Om 08:29 uur liep je de deur uit. In je sport outfit. Klaar om een uur te gaan spinnen en vervolgens te gaan bodypumpen. Van de week kwam je met het idee om op zaterdagochtend ‘twee uur’  te gaan sporten. Ik schrok me de tering. Wat??? Dat kan toch helemaal niet. Ik heb ‘maar’ gezegd dat je zelf het beste weet of je het aankan. “En anders stop ik toch gewoon”, zei je met zoveel wijsheid.

En dan word ik warm. En trots. Als een pauw!

Of je even positief wilt zijn!

Gisteravond vertelde ik aan mijn lief dat er op het MSweb.nl forum soms wat negatief wordt geschreven. Meestal volkomen terecht, denk ik. Het is allemaal niet leuk. Het is moeilijk. Je begeeft je in een wirwar van gevoelens welke alle kanten op gaan wegens volledige onduidelijkheid om ook nog eens overschaduwd te worden door complete onzekerheid. Probeer dan nog maar eens positief te zijn.
En jawel. Jazeker. Het is mogelijk om positief te zijn! Als mijn lief dat al zegt en ook daadwerkelijk positief is, dan kan jij dat ook zijn. Dus, stap even uit je ‘bittere wereld’  en kom samen met ons genieten. Samen!