Fatigue, MS, CTS… Pff…

Man, ik ben kapot…Niet lichamelijk maar geestelijk. Op het werk is het druk en bedrijvig. Hartstikke leuk en ik heb er echt zin in. Nieuwe innovatieve cloud oplossingen. Ik kan niet wachten!
Daarnaast ben ik druk bezig met Platform MS. Mijn tweede kindje, zeg maar. Zo voelt het een heel klein beetje. Ik vind het super tof dat ik het gestart ben en ik vind het nog gaver dat er zoveel positieve reacties op komen. Mensen willen heel graag hun verhaal delen. Gaaf!
Maar heb ik nog de controle? De controle over mijn gezin? Mijn meissies? Vrouwlief is de laatste paar dagen erg moe. Ze slaapt soms ’s middags. En ze heeft weer last van haar pols (CTS). Het maakt mij angstig. Angstig voor wat komen gaat.

Liefje, doe je voorzichtig? Een jaar geleden ging je kapot door die K*T MS…!! Dat wil ik heel graag voorkomen…

De eerste paar maanden…

Op een website kom ik het verhaal tegen van Tessa van de Berg bekend van www.toekomstmetms.nl (PDF). Op de laatste pagina staat een quote:

“Als mannen erachter komen dat ik MS heb, dan haken zij af…”

Het doet mij denken aan het begin van mijn eigen relatie. We waren net een paar maanden samen toen de eerste verschijnselen van MS begonnen. Tintelingen. Over haar hele lijf. En soms ook duizelig. Vooral als zij ging rennen om de trein te halen. Haar lichaam, hersenen en zenuwen konden het niet aan om te gaan rennen. Dan blokkeerde er ogenschijnlijk iets in haar lichaam.
Bizar toch? In maart 2013 kwam de officiële diagnose onze huiskamer binnen. En ik kan mij nog heel goed herinneren hoe mijn schoonmoeder regelmatig zoiets zei in de trant van;

“Je had allang weg kunnen gaan omdat mijn dochter MS heeft. Maar je blijft bij haar. Een teken dat je echt van haar houdt!”

En wederom pink ik een traantje weg… Godverdomme. Het wordt echt tijd dat we gaan trouwen!