Eerste week peuterspeelzaal (psz)

De eerste week peuterspeelzaal zit er op. Conclusie: mijn vrouw vindt het heerlijk. Ze kan lekker veel in de ochtend ‘plannen’ en dan er vervolgens achter komen dat een ochtend toch ook wel heel kort is. Onze dochter gaat van 09:15 uur tot 11:45 uur naar de psz. Mijn vrouw is dan rond 09:30 uur weer thuis en kan dan aan de slag met wat huishoudelijke klusjes. Ze heeft dan, efficiënt gezien, 2 uur de tijd om de klusjes te doen. Buiten de efficiënt reken ik de plaspauzes, weersomstandigheden etc.
Als mijn vrouw dan een klusje calculeert voor in de ochtend en zij komt hier niet aan toe, dan is dit nog een beetje ‘onwennig’.
Anyway, onze dochter vindt het helemaal te gek. En wij moeten nog even op zoek naar een beetje structuur 😉

Peuterspeelzaal (psz)

Onze dochter gaat sinds deze week naar de peuterspeelzaal. Mijn vrouw heeft hiervoor gekozen (in overleg met mij uiteraard). Ze merkte de laatste tijd dat ons kind toch ietwat druk/onrustig is in de ochtend. We hebben er een aantal keer over gesproken en eigenlijk zei ik altijd;

“Schat, als het jou een rustiger gevoel geeft, dan moeten we het gewoon doen. De kosten zijn het probleem niet. Als we het nu niet doen en door de drukte wordt jij vermoeider, geïrriteerder en noem maar op, dan ben ik liever wat extra knaken kwijt dan jou elke avond moe en geïrriteerd te zien.”

Dus deze week voor het eerst. Volgende week horen jullie of het een succes is…

Dé sleutel!

sleuteloverdracht

Eindelijk was het zover. De sleuteloverdracht. Gisterochtend om 10:17 uur kreeg ik een volle bos sleutels in mijn handen gedrukt. Best feeling ever na 3,4 jaar wachten…
Binnenkort updates voor wat betreft onze nieuwe woning en alle aanpassingen.
Het kan helaas zo zijn dat ik iets minder deel de komende twee weken. Niet getreurd, ik (wij) kom(en) weer terug…

Bloggen…

Buiten is het zonnig, koud en heerlijk wandelweer. En ik zit binnen. Dochterlief ligt in bed. Vrouwlief is de auto aan het wassen. En ik zit binnen. Dochterlief wilt niet slapen. Vrouwlief is alweer terug. En ik zit binnen. Dochterlief is aan het jammeren. Vrouwlief gaat met een schoonmaakdoekje naar beneden. En ik zit binnen. Dochterlief heeft gepoept. Vrouwlief is aan het boenen. En ik zit binnen. Dochterlief heeft een schone luier. Vrouwlief is bijna klaar. En ik zit binnen. Dochterlief wilt – denk ik – niet slapen. Vrouwlief is klaar. En ik..?
Ik ben klaar met mijn blog. Op 21 maart staat mijn blog online op MSweb.nl.

Met een zwier…

Met een zwier ‘gooit’ mijn vriendin onze dochter in haar bed. Dat is zo schattig om te horen. Eeeeeeeeeennnnnnnn, ttttttttwwwwwwweeeeeee, dddddddrrrrrrriiiiiiieeeee, WWWWWIIIIIIIEEEEEEE…
En dochterlief belandt met een glimlach in haar bedje. ‘Slaap lekker lieverd’…
Ze vindt het zo leuk om te doen en ze doet het ook zo leuk. Maar straks kan dit niet meer. Geen gezwier. Niet meer aftellen… Dan is het klaar.
En dat vind ik jammer. Dat doet me pijn. Het zijn die kleine momenten die zo mooi zijn. Dat ik je hoor in haar kamer. Gelach.  Het aftellen. Het ‘WWWWWIIIIIEEEEEEE…’
Ach liefje…

Continue reading